मान्छेको आफ्नै मुकुट

राजेश ढुंगाना
तिम्रो
बिरालोको
म्याउँ म्याउँ जति पनि
हुन सकेन
म मान्छेको सिंहासन ?
म
मान्छेको आफ्नै सिंहासन
तिम्रो भोटे कुकुरको
गर्जन जति पनि हुन सकेन
म मान्छेको राज्याभिषेक
तिम्रो
पहराको बित्तामा
ननाप मान्छेलाई
न त तिम्रो साम्राज्यकै कित्तामा
नाप मान्छेलाई
मान्छे
आफै एक्लै
अनन्त लम्बाई हो
र
मान्छे आफै एक्लैमा
सिंगै र
सम्पूर्ण संसार हो ।
तिमीले
लगाएको मुकुट त
केही दिनको पाहुना हुन सक्छ
म मान्छेले जन्मिँदै लगाएको
मान्छेको आफ्नै मुकुट चाहिँ
पाहुना होइन
धुलो, मैलो र जस्तोसुकै
मरञ्च्याँसे किन नहोस्
तर त्यो
पटक्कै पाहुना हुँदै होइन
जन्मेदेखि मान्छे
आफ्नै मालिक हो
तिमी
मान्छेको शिरमा
मान्छेको सिंहासनमा बसेको
मान्छेको आफ्नै
मुकुटलाई अकण्टक
आरामसँग बस्न देऊ