मरेर जीवित (कविता)

राजेश ढुंगाना

नउदाउने

सूर्यको आशामा

मैले

छट्पटाएर

सिङ्गै एउटा अनिंदो रात

कटाएको छु

रातभरि

जाग्राम बसेर

मैले खोजेको बिहानको सूर्य

नउदाउँदै किन यसरी

अस्ताएको छ ?

मेरो माटोमा

सधैं अन्धकार छ

मेरो देशमा

सधैं महाप्रलय छ

यो सत्य बिर्सदै

म

सूर्य उदाउने विश्वासमा छु

के

उदाउला त त्यो

मेरो चम्किलो सूर्य ?

म यतिबेला पनि

त्यही आशामा

जीवित बसेको छु – मरेर ।